Άνιση η πρόσβαση σε αντικαρκινικά φάρμακα στην Ευρώπη

Ένα από τα θέματα που αναδείχθηκαν στη διάρκεια του μεγαλύτερου ευρωπαϊκού συνεδρίου για τον καρκίνο, εν μέσω ενθουσιώδους θορύβου για τα νέα αντικαρκινικά φάρμακα, είναι το γεγονός ότι η πρόσβαση σε αυτά τα φάρμακα εξαρτάται από το πού ζει ο κάθε ασθενής, σχολιάζει σε άρθρο του το πρακτορείο Reuters.

Καθώς τα εθνικά συστήματα υγείας στην Ευρώπη μάχονται να μειώσουν τα κόστη, λόγω της ύφεσης και των περικοπών στους προϋπολογισμούς, και οι φαρμακευτικές εταιρείες προσπαθούν να έχουν κέρδη από θεραπείες που γίνονται όλο και πιο πολύπλοκες και με αυστηρά περιορισμένο στόχο, η τιμή των φαρμάκων αποκτά αυξανόμενη σημασία στον καρκίνο.

Το αποτέλεσμα, λέει ο Jose Baselga, πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Εταιρείας Φαρμακευτικής Ογκολογίας  (ESMO), είναι μια «ανυπόφορη» κατάσταση, κατά την οποία ένας καρκινοπαθής στην Ισπανία ή τη Μ. Βρετανία μπορεί να μη λάβει μια ενδεχομένως σωτήρια θεραπεία η οποία είναι διαθέσιμη για ασθενείς με την ίδια νόσο στη Γαλλία ή την Ολλανδία.

«Σε ότι αφορά την πρόσβαση σε φάρμακα, οι πολίτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν είναι ισότιμοι» δήλωσε στο Reuters ο κ. Baselga, στη διάρκεια του συνεδρίου ECCO-ESMO στο Βερολίνο.

«Δεν θέλουμε να υπάρχουν τοπικές αποφάσεις. Είμαστε Ευρωπαϊκή Ένωση και θα πρέπει να έχουμε ένα κεντρικό ρυθμιστικό σώμα.»

Μεγάλες διαφορές από χώρα σε χώρα

Σύμφωνα με φετινή μελέτη του Ινστιτούτου Karolinska της Σουηδίας, οι μεγάλες διαφορές στη φροντίδα του καρκίνου μεταφράζονται σε εξίσου μεγάλες διαφορές στα σχετικά ποσοστά επιβίωσης.

Στη Σουηδία, για παράδειγμα, 60,3% των ανδρών και 61,7% των γυναικών με διάγνωση καρκίνου επιζούν για πέντε χρόνια, ενώ τα αντίστοιχα ποσοστά στη Δημοκρατία της Τσεχίας είναι μόλις 37,7% για τους άνδρες και 49,3% για τις γυναίκες.

Η μελέτη βρήκε ότι οι ασθενείς στην Αυστρία, τη Γαλλία και την Ελβετία έχουν τη μεγαλύτερη πρόσβαση σε νεότερες αντικαρκινικές θεραπείες, ενώ η Πολωνία, η Δημοκρατία της Τσεχίας και η Μ. Βρετανία υστερούν πολύ.

«Το εντελώς σίγουρο είναι ότι οι ασθενείς με χαμηλότερη κοινωνική θέση ή αυτοί που ανήκουν σε εθνικές μειονότητες θα συνεχίσουν να έχουν τη χειρότερη δυνατή φροντίδα για τον καρκίνο» δήλωσε ο Gordon McVie, ανώτερος σύμβουλος στο Ευρωπαϊκό Ινστιτούτο Ογκολογίας στο Μιλάνο.

Τεράστια η αγορά των αντικαρκινικών φαρμάκων

Τα αντικαρκινικά φάρμακα είναι ήδη η μεγαλύτερη κατηγορία φαρμάκων όσον αφορά τις πωλήσεις, με παγκόσμια έσοδα που έφθασαν τα 48,2 δις δολάρια το 2008 και ετήσιο ποσοστό αύξησης 11,3%, δηλ. διπλάσιο από το μέσο όρο της συνολικής φαρμακοβιομηχανίας, σύμφωνα με έρευνα της εταιρείας IMS Health.

Ρυθμιστικές αρχές και υπηρεσίες οικονομικού ελέγχου

Αν και ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων (ΕΜΕΑ) είναι αυτός που αποφασίζει αν θα επιτραπεί η κυκλοφορία του κάθε φαρμάκου σε όλη την Ευρώπη, η απόφαση για το ποιος θα πληρώσει για τα φάρμακα σε κάθε χώρα εναπόκειται στις αρμόδιες εθνικές αρχές.

Πολλές χώρες ακολουθούν το μοντέλο του βρετανικού Εθνικού Ινστιτούτου Κλινικής Αριστείας (NICE), προχωρώντας σε αξιολόγηση της σχέσης κόστους-αποτελεσματικότητας.

Ο Εκτελεστικός Διευθυντής του ΕΜΕΑ, Thomas Lonngren, δήλωσε νωρίτερα αυτόν το μήνα πως θεωρεί ότι υπάρχει χώρος για μια πιο συντονισμένη προσέγγιση μεταξύ του ΕΜΕΑ και αυτών των εθνικών αρχών - ωστόσο, δεν βλέπει ότι μπορεί να επιτευχθεί σύντομα μια πανευρωπαϊκή λύση για την πρόσβαση στα φάρμακα.

Ο Alexander Eggermont, πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Οργάνωσης για τον Καρκίνο (ECO) συμφωνεί ότι όλα συνδυάζονται ώστε να δημιουργούνται «σοβαρές διαφορές» στη θεραπεία του καρκίνου, αν και τονίζει ότι τα φάρμακα είναι η μία μόνο μεταβλητή στην εξίσωση.

Οι εξελίξεις στη διάγνωση, τη χειρουργική θεραπεία και την ακτινοθεραπεία απαρτίζουν επίσης ένα μεγάλο μέρος της εικόνας - και του κόστους.

«Οι τιμές των φαρμάκων είναι μόνο ένα μέρος της ιστορίας. Κάνουμε περισσότερες χειρουργικές επεμβάσεις και περισσότερες ακτινοθεραπείες από ό,τι παλαιότερα, γεγονός που σημαίνει ότι σε όλα τα επίπεδα της φροντίδας του καρκίνου οι αυξήσεις του κόστους είναι τεράστιες. Ασθενείς που κάποτε λάμβαναν θεραπεία μία φορά στα 10 χρόνια, τώρα λαμβάνουν τέσσερις, πέντε ή έξι διαφορετικές θεραπείες» σχολίασε ο κ. Eggermont.

Πηγή:
Reuters