Αναζητώντας το χαμένο χρόνο... Ποιος θα επανορθώσει για το κλίμα;

Νερό στο κρασί της έβαλε χθες η Υπηρεσία Προστασίας του Περιβάλλοντος (ΕΡΑ) των ΗΠΑ, διευκρινίζοντας ότι οι προχθεσινές της δηλώσεις δεν είχαν ως σκοπό να εξοστρακίσουν το Κογκρέσο από τις προσπάθειες του Προέδρου Ομπάμα να αναπληρώσει το χαμένο χρόνο για το κλίμα.

Την πρώτη ημέρα της διεθνούς διάσκεψης κορυφής για το κλίμα στην Κοπεγχάγη, η ΕΡΑ είχε ανακοινώσει το πόρισμα μελετών της, σύμφωνα με το οποίο τα αέρια θερμοκηπίου «απειλούν τη δημόσια υγεία και την ευημερία του αμερικανικού λαού», δίνοντας την εντύπωση ότι μπορεί να παρακάμψει το βραδυκίνητο και απρόθυμο Κογκρέσο στις δράσεις για την αλλαγή του κλίματος και ότι οι ρύποι θα μπορούν να ρυθμίζονται υπό τη νομοθεσία για την ατμόσφαιρα (Clean Air Act), χωρίς την έγκριση του Κογκρέσου.

Τώρα η ΕΡΑ δηλώνει ότι η ρύθμιση των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου θα πρέπει να γίνει με συνδυασμένη δράση της κυβέρνησης και του Κογκρέσου.

«Πολεμάμε για να αναπληρώσουμε το χαμένο χρόνο» δηλώνει η Lisa Jackson, επικεφαλής της ΕΡΑ, αναφερόμενη στην απόρριψη του Πρωτοκόλλου του Κιότο το 1997 από την κυβέρνηση Μπους.

Η κ. Jackson θεωρεί τώρα ότι θα πρέπει να συνεργαστεί με το Κογκρέσο προκειμένου να έχουν αποτέλεσμα οι προσπάθειες για μείωση των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου, καθώς οι προσπάθειες αυτές μπορεί να ναυαγήσουν αν οι εμπλεκόμενες επιχειρήσεις δεν αισθάνονται σίγουρες για το ποιοι είναι οι κανόνες του παιχνιδιού.

Και ποιος θα πληρώσει το μάρμαρο;

Στο μεταξύ, σε «πόλεμο» τείνουν να μετατραπούν οι διαπραγματεύσεις για την οικονομική βοήθεια που θα παρέχουν οι ανεπτυγμένες χώρες στις αναπτυσσόμενες, προκειμένου οι τελευταίες να μπορέσουν να προσαρμόσουν τις επιχειρήσεις τους και την οικονομία τους στις νέες απαιτήσεις για το κλίμα.

Αίσθηση προκάλεσε η χθεσινή δήλωση του Lumumba Di-Aping του Σουδάν, επικεφαλής ενός συνασπισμού 135 αναπτυσσόμενων χωρών. Ο κ. Di-Aping δήλωσε ότι τα 10 δις δολάρια το χρόνο που προτείνονται ως βοήθεια για τις φτωχές χώρες ωχριούν μπροστά στα περισσότερα από 1 τρις δολάρια που έχουν ήδη δαπανηθεί για τη σωτηρία των οικονομικών ιδρυμάτων.

«Αν αυτός είναι ο μεγαλύτερος κίνδυνος που αντιμετωπίζει η ανθρωπότητα, τότε πώς εξηγείτε τα 10 δις δολάρια;» ρώτησε ο κ. Di-Aping. «Δέκα δις δεν φτάνουν ούτε για να αγοραστούν αρκετά φέρετρα για τους πολίτες των αναπτυσσόμενων χωρών.»

Πηγή:
Associated Press