Επηρεάζει το μπαϊπας την αίσθηση της γεύσης;

Σύμφωνα με μια μικρή μελέτη που πραγματοποιήθηκε, ένα πατατάκι, ένα λεμόνι ή η γλυκόριζα δεν θα έχουν πλέον την ίδια γεύση μετά από μια επέμβαση μπαϊπάς.

Ωστόσο, αντίθετα με τις προβλέψεις των ερευνητών, ο εντοπισμός των αλμυρών, γλυκών, ξινών και πικρών γεύσεων ενισχύεται αντί να μειώνεται. Το αναπάντεχο αυτό εύρημα, σημειώνουν οι ερευνητές, μπορεί να οφείλεται στην πείνα μετά από την αυστηρή διατροφή κοντά στο χειρουργείο.

Περίπου πεντακόσιες χιλιάδες επεμβάσεις μπαϊπάς πραγματοποιούνται στις Ηνωμένες Πολιτείες κάθε χρόνο, σύμφωνα με στοιχεία του American Heart Association. Σε email που έστειλε στο Reuters Health, η Mary Keith, επίσημη διατροφολόγος στο Νοσοκομείο St. Michael, στο Τορόντο, Οντάριο αναφέρει: «Είχα παρατηρήσει ότι όταν έβλεπα ασθενείς μετά το χειρουργείο, μου παραπονιόντουσαν ότι το φαγητό δεν είχε πλέον την ίδια γεύση. Ακόμη και τα φαγητά που τους άρεσαν».

Για να κατανοήσουν καλύτερα με ποιο τρόπο οι επεμβάσεις καρδιάς επηρεάζουν τη γεύση, η Keith και οι συνεργάτες της μελέτησαν 33 ενηλίκους που είχαν κάνει επέμβαση μπαϊπάς. Η μέση ηλικία ήταν 62 έτη και οι περισσότεροι από τους μισούς ήταν πρώην ή νυν καπνιστές.

Η αίσθηση της γεύσης στους συμμετέχοντες ελέγχθηκε τέσσερις φορές: Πριν από την εισαγωγή και κατά την έξοδο από το νοσοκομείο, και ύστερα πάλι πέντε εβδομάδες και τέσσερις μήνες μετά την επέμβαση. Κάθε φορά οι ασθενείς δοκίμαζαν αρκετές φορές υγρά από μικρά φλιτζάνια έως ότου μπορέσουν να εντοπίσουν τη γεύση. Μόνο 13 από τους ασθενείς κατάφεραν να ολοκληρώσουν και τους τέσσερις ελέγχους.

Συγκρίνοντας τους ασθενείς πριν την επέμβαση, παρατηρήθηκε βελτίωση στον εντοπισμό των τεσσάρων γεύσεων κατά τη διάρκεια των μετέπειτα ελέγχων, όπως παρατηρούν οι ερευνητές σε έκθεσή τους στο περιοδικό American Dietetic Association.

Σύμφωνα με παλαιότερη έρευνα, η πείνα εκ φύσεως οξύνει την αίσθηση της γεύσης, έτσι η ελαφριά διατροφή που καταναλωνόταν από τους ασθενείς πριν και μετά το χειρουργείο μπορεί να οδήγησε σε αυτό το αποτέλεσμα, τονίζουν.

Επίσης, υπογραμμίζουν κάποιους περιορισμούς στη μελέτη τους, όπως είναι το μικρό δείγμα συμμετεχόντων καθώς και ο μεγάλος αριθμός ασθενών οι οποίοι επέλεξαν να μη συνεχίσουν με τη μελέτη μετά την επέμβαση. Ίσως αυτές οι διακοπές να έγιναν εν μέσω δυσφορίας και να επηρέαζαν διαφορετικά τα αποτελέσματα.

Παρόλα αυτά τα αποτελέσματα τονίζουν ένα σημαντικό τομέα που χρήζει περισσότερων ερευνών. «Είναι πιθανό, όπως δείχνουν τα αποτελέσματά μας, η ευαισθησία στη γεύση να βελτιώνεται ή να οξύνεται μετά από την επέμβαση, και έτσι ενδεχομένως το φαγητό να γίνεται δύσγευστο για άλλους λόγους και έτσι να θεωρείται ότι έχει διαφορετική γεύση» αναφέρει η Keith.

Τέτοιου είδους αλλαγές μπορεί να περιορίσουν την πρόσληψη φαγητού και να θέτουν τους ασθενείς σε κίνδυνο για ελλιπή διατροφή κατά τη διάρκεια της κρίσιμης περιόδου της ανάρρωσης. Για παράδειγμα, τα περισσότερα συμπληρώματα διατροφής έχουν γλυκιά γεύση, έτσι μπορεί να φανούν πολύ γλυκά μετά την αλλοίωση της γεύσης.

Οι γιατροί που παρακολουθούν ασθενείς μετεγχειρητικά, προσθέτει η Keith, θα πρέπει να γνωρίζουν ότι συμβαίνουν αλλαγές στη γεύση μετά την επέμβαση «και ότι οι ασθενείς μπορεί να βρίσκουν το φαγητό τους δύσγευστο, ή άνοστο».

«Η πρόσληψη διατροφικών στοιχείων κατά τη διάρκεια της ανάρρωσης και αποθεραπείας είναι πολύ σημαντικό» αναφέρει η Keith, και ενθαρρύνει τους γιατρούς «να συνεργαστούν με τους ασθενείς ώστε να διασφαλίσουν ότι οι τροφές είναι εύγευστες και κατά συνέπεια τις τρώνε, ιδιαίτερα τα συμπληρώματα διατροφής».

Πηγή: Reuters