Οι συχνές μετακομίσεις στην παιδική ηλικία αυξάνουν τον κίνδυνο αυτοκτονίας

Τα παιδιά που αλλάζουν συχνά κατοικία έχουν περισσότερες πιθανότητες να προβούν σε απόπειρα αυτοκτονίας στην εφηβική τους ηλικία, σύμφωνα με νέα έρευνα που πραγματοποιήθηκε στη Δανία. Όπως υπογραμμίζουν οι ερευνητές, «τα ευρήματα δείχνουν τη σημασία που έχει η σταθερότητα για την ψυχοκοινωνική υγεία των παιδιών».

Οι οικογένειες σήμερα μετακομίζουν συχνότερα από ό,τι στο παρελθόν, αλλά δεν γνωρίζουμε πολλά για το πώς αυτές οι μετακομίσεις επηρεάζουν την ψυχική υγεία των παιδιών. Ερευνητές  μελέτησαν τα δεδομένα για 124.800 παιδιά που γεννήθηκαν στη Δανία από το 1978 έως το 1995. Στις ηλικίες των 11 έως 17 ετών, 4.160 παιδιά εισήχθησαν στο νοσοκομείο μετά από απόπειρα αυτοκτονίας, ενώ 79 έχασαν τελικά τη ζωή τους.

Όσο πιο συχνά άλλαζε κατοικία ένα παιδί, τόσο μεγαλύτερες ήταν οι πιθανότητες για απόπειρα αυτοκτονίας. Για παράδειγμα, περισσότερα από τα μισά παιδιά (55%) που έκαναν απόπειρα αυτοκτονίας είχαν μετακομίσει περισσότερες από τρεις φορές, ενώ το αντίστοιχο ποσοστό στα παιδιά που δεν διέπραξαν απόπειρα ήταν 32%. Επίσης 7,4% των παιδιών με απόπειρα αυτοκτονίας είχαν μετακομίσει περισσότερες από 10 φορές, έναντι 1,9% στην ομάδα ελέγχου.

Η σχέση μετακομίσεων και τάσης για αυτοκτονία έγινε λίγο πιο αδύναμη όταν λήφθηκαν υπόψη τυχόν ψυχιατρικές νόσοι των παιδιών, το ιστορικό ψυχικής νόσου των γονέων και η απώλεια γονέα. Η επίδραση των μετακομίσεων ήταν η ίδια σε αγόρια και κορίτσια, ενώ η ηλικία του παιδιού κατά τη μετακόμιση δεν επηρέασε την ισχύ της σχέσης.

Όπως τονίζουν οι ερευνητές, οι συχνές μετακομίσεις είναι στρεσογόνες τόσο για τους γονείς όσο και για τα παιδιά. «Τα παιδιά μπορεί να αισθάνονται ότι τα αγνοούν και ότι δεν έχουν κανέναν για να επικοινωνήσουν. Η απόπειρα αυτοκτονίας μπορεί, σε κάποιο βαθμό, να εκφράζει την ανάγκη για περισσότερη προσοχή από τους γονείς» προσθέτουν.

Οι ερευνητές προτείνουν ότι οι γονείς που σκέφτονται να μετακομίσουν θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τους τα ενδιαφέροντα των παιδιών τους. Οι άμεσες προσπάθειες για αποκατάσταση μιας σταθερής οικογενειακής και σχολικής ζωής και για συμμετοχή των παιδιών σε δομημένες ομαδικές δραστηριότητες ευνοούν την ψυχοκοινωνική ανάπτυξη των παιδιών και τα βοηθούν να προσαρμοστούν στο νέο τους περιβάλλον, καταλήγουν οι ερευνητές.

Πηγή:

Reuters