Τα νέας γενιάς ινκρετινοειδή φάρμακα στην θεραπεία του σακχαρώδους διαβήτη

της Αλεξίας Σβώλου

Το μήνυμα που έρχεται από το ετήσιο Συνέδριο της Ευρωπαϊκης Εταιρίας Μελέτης του Διαβήτη στην Στοκχόλμη είναι σαφές και αποκαλύπτει την ξεκάθαρη υπεροχή των νέας γενιάς αντιδιαβητικών φαρμάκων στην αντιμετώπιση του σακχαρώδους διαβήτη. Τα νέας γενιάς φάρμακα  σχετίζονται με τις γαστρο-εντερικές ορμόνες ινκρετίνες και εμφανίζουν σημαντικά πλεονεκτήματα σε  σχέση με άλλες προγενέστερες θεραπείες. Τα τρία μεγάλα ατού των ινκρετινοειδών σκευασμάτων-όπως τα καταγράφουν ειδικοί από την διεθνή και την ελληνική επιστημονική κοινότητα-είναι πως αποφεύγουν τον κίνδυνο υπογλυκαιμίας, βοηθούν στην μείωση του σωματικού βάρους και συμβάλλουν στην βελτίωση του λιπιδαιμικού προφίλ των διαβητικών. Έτσι ελαχιστοποιείται ο κίνδυνος των επιπλοκών που αποτελεί για γιατρούς και διαβητικούς ασθενείς το μείζον πρόβλημα στην διαχείριση του διαβήτη. Ειδικότερα ο αναστολέας DPP4 (βιλδαγλυπτίνη) της εταιρίας Novartis που χορηγείται δια του στόματος και συνεπώς πλεονεκτεί έναντι των ενέσιμων ινκρετινομιμητικών θεραπειών σε τρόπο χορήγησης εμποδίζει την αδρανοποίηση της φυσικής ορμόνης ινκρετίνης,  κρατώντας την για περισσότερο χρόνο δραστική στον οργανισμό.

Τα πλεονεκτήματα της βιλδαγλιπτίνης στην  αντιμετώπιση του σακχαρώδους διαβήτη

Όπως επισημαίνει από την ελληνική επιστημονική κοινότητα η κα. Ασημίνα Μητράκου, παθολόγος-διαβητολόγος, επίκουρη καθηγήτρια παθολογίας στην θεραπευτική κλινική παθολογίας του νοσοκομείου ‘Αλεξάνδρα’, σε σύγκριση με την μετφορμίνη (το πιο ευρέως χορηγούμενο αντιδιαβητολογικό χάπι) η  βιλδαγλιπτίνη μειώνει τον κίνδυνο υπογλυκαιμίας, εμποδίζει την αύξηση του βάρους ή και συμβάλλει στην μείωση του βάρους  προστατεύοντας παράλληλα τα β-κύτταρα του παγκρέατος από τον μηχανισμό απόπτωσης (αυτοκαταστροφής).  Οι έρευνες δείχνουν ότι η μονοθεραπεία με μετφορμίνη συνήθως αποτυγχάνει, καθώς ο ασθενής ταλαιπωρείται από οιδήματα, υπογλυκαιμίες κλπ. Ειδικά στο θέμα του αδυνατίσματος  τα ινκρετινομιμητικά σκευάσματα που όμως είναι ενέσιμα  βοηθούν στην απώλεια πολλών κιλών μέσα σε λίγους μήνες. Από την  άλλη, οι αναστολείς DPP4 σαν την βιλδαγλιπτίνη, που είναι φιλικότεροι προς τον ασθενή δεδομένου ότι αφενός είναι χάπια και αφετέρου δεν αντικαθιστούν την ανθρώπινη ορμόνη με μια συνθετική, αλλά επιδρούν στην ανθρώπινη ορμόνη  κρατώντας την  δραστική για περισσότερη ώρα, δεν κάνουν υπογλυκαιμίες και δεν αυξάνουν το σωματικό βάρος. Η κα. Μητράκου δίνει ιδαίτερη έμφαση στο γεγονός ότι τα νέα ινκρετινοειδή φάρμακα βελτιώνουν  το λιπιδαιμικό προφίλ του αίματος. Χάρη σε αυτά μειώνεται  η χοληστερόλη,  πέφτει και η αρτηριακή πίεση, άρα μειώνεται δραστικά ο κίνδυνος των καρδιαγγειακών επιπλοκών. Τέλος οι νέα έρευνες φανερώνουν ότι από την φαρμακευθτική αντιμετώπιση του διαβήτη θα αποκλειστούν οι σουλφονυλουρίες που αυξάνουν τον καρδιαγγειακό κίνδυνο των ασθενών. Η κα. Μητράκου επισημαίνει ότι αυτό έχει φανεί από τα διαθέσιμα επιστημονικά ευρήματα την τελευταία 2ετία.

Ποιες κατηγορίες περιλαμβάνουν τα νέα ινκρετινοειδή φάρμακα κατά του διαβήτη

Όπως εξηγεί η  καθηγήτρια παθολογίας-διαβητολογίας στο καθολικό Πανεπιστήμιο της Λουβέν, κα. Chantal Mathieu, τα νέας γενιάς αντιδιαβητικάχάπια που χαρακτηρίζονται ως ινκρετινοειδή σχετίζονται με τις ινκρετίνες. Οι ινκρετίνες  είναι δύο γαστροεντερικές ορμόνες που αυξάνουν την έκκριση ινσουλίνης και ταυτόχρονα μειώνουν την έκκριση γλυκογόνου από το πάγκρεας  σε καταστάσεις υπεργλυκαιμίας.  Αυτές οι νέας γενιάς θεραπείες βελτιώνουν  την ευαισθησία των α και β κυττάρων του παγκρέτος στην γλυκόζη  με αποτέλεσμα να μειώνουν την μεταγευματική γλυκόζη  και τη γλυκόζη νηστείας στους διαβητικούς ασθενείς. Τα αυξημένα επίπεδα ινκρετινων βελτιώνουν την αντισταθμιστική δράση του γλυκογόνου  και προστατεύουν από  την υπογλυκαιμία. Οι αγωνιστές GLP-1 (της πρώτης ορμόνης)είναι ενέσιμα ινκρετινομιμητικά. Οι αναστολείς DPP-4 είναι χάπια που εμποδίζουν την αδρανοποίηση της  ανθρώπινης ινκρετίνης. Στην πρώτη κατηγορία των ινκρετινομιμητικών φαρμάκων  ανήκουν οι ουσίες λιραγλουτίδη και  εξενατίδη (ενέσιμες). Στην δεύτερη κατηγορία των χαπιών ανήκουν η βιλδαγλυπτίνη, η σαξαγλυπτίνη, η σιταγλυπτίνη και η αλογλυπτίνη.