Αναζητώντας ένα συντομότερο δρόμο για την ανάπτυξη νέων φαρμάκων

Τι είναι μικρότερο από ένα τάπερ φαγητού, μπορεί να κοστίζει 800 εκ. δολάρια ή και περισσότερο και χρειάζεται περισσότερα από οχτώ χρόνια για να αναπτυχθεί; Ένα νέο φάρμακο, σύμφωνα με δεδομένα του Κέντρου Tufts για τη Μελέτη της Ανάπτυξης Φαρμάκων στη Βοστόνη.

Και αυτά αφορούν μόνο τα κλασικά φάρμακα, τα οποία αναπτύσσονται με τον παλαιό τρόπο της χρήσης χημικών μορίων. Η ανάπτυξη των νέων βιολογικών φαρμάκων - αυτών των θαυμάσιων φαρμάκων υψηλής τεχνολογίας που βασίζονται σε ζωντανά κύτταρα - μπορεί να κοστίζει έως και 1,2 δις δολάρια, σύμφωνα με το Κέντρο.

Τα ποσά αυτά είναι τρομακτικά. Θα πρέπει να λάβουμε υπόψη μας ότι τα κόστη αυτά δεν δημιουργούνται μόνο από τα φάρμακα που πέτυχαν στις διαδικασίες ελέγχου για να φθάσουν έως τα φαρμακεία, αλλά και από όλες τις προηγούμενες επαναλαμβανόμενες προσπάθειες που απέτυχαν. Για την ακρίβεια, το μεγαλύτερο μέρος του κόστους της ανάπτυξης φαρμάκων οφείλεται στο κόστος της αποτυχίας, δηλώνει ο Mervyn Turner, επικεφαλής στέλεχος στη Merck.

«Επενδύουμε πάρα πολύ χρόνο σε κακές ιδέες» δηλώνει ο κ. Turner, προσθέτοντας ότι είναι πραγματικά σημαντικό να σταματά η αδιέξοδη επένδυση σε πολύ πρωιμότερο στάδιο του κύκλου της ανάπτυξης.

Τώρα, αυτοί που βλέπουν μακριά, τόσο στο χώρο της βιομηχανίας όσο και έξω από αυτόν, επανεξετάζουν κάθε στάδιο στη διαδικασία της ανάπτυξης φαρμάκων - από το χημικό μόριο έως την αγορά - σε μια προσπάθεια να ενισχύσουν και να επιταχύνουν την καινοτομία. Πρόκειται για μια ολιστική προσέγγιση, η οποία προέρχεται από τις μεθόδους που χρησιμοποιούν οι μηχανικοί για να αναπτύξουν προγράμματα στη βιομηχανία της αεροναυτικής και της αυτοκίνησης.

Καινοτόμο πρόγραμμα για την ανάπτυξη φαρμάκων στο ΜΙΤ

Το MIT (Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Μασαχουσέτης) ξεκίνησε φέτος ένα πρόγραμμα φαρμακευτικής καινοτομίας, με σκοπό να βοηθήσει τις φαρμακευτικές εταιρείες να προσαρμόσουν στις δικές τους ανάγκες ορισμένες από τις επιτυχημένες προσεγγίσεις που χρησιμοποιούνται σήμερα στην αεροναυτική, όπως η βελτιστοποιημένη διαχείριση και η ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ ανταγωνιστών.

Το πρόγραμμα του MIT, το οποίο ονομάζεται «Παραδείγματα Ανάπτυξης Νέων Φαρμάκων» (New Drug Development Paradigms), συγκέντρωσε μια ισχυρή ομάδα ενδιαφερόμενων μερών - συμπεριλαμβανομένων μερικών από τις μεγαλύτερες φαρμακευτικές εταιρείες, καθώς και των ομοσπονδιακών αρχών υγείας. Ένας βραχυπρόθεσμος στόχος είναι να εντοπιστούν και να διορθωθούν τα αίτια που αποτελούν τη ρίζα στη δημιουργία του λεγόμενου φαινομένου «λαιμού μπουκαλιού» (το σημείο όπου πλήθος πειραματικών μορίων αποδεικνύονται άχρηστα και σταματά η ανάπτυξή τους) στο σημερινό σύστημα ανάπτυξης.

Μακροπρόθεσμα, η φιλοδοξία είναι να δημιουργηθούν νέα μοντέλα πρόβλεψης, νέοι τρόποι ανταλλαγής πληροφοριών για τη βιολογία των νοσημάτων και ένα νέο σύστημα αλληλεγγύης στο οποίο θα συμμετέχουν από νωρίς οι ρυθμιστικές αρχές, οι ασφαλιστικές εταιρείες, οι πάροχοι περίθαλψης και οι ασθενείς.

Η ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ εταιρειών δεν βλάπτει τον ανταγωνισμό

Για να γίνουν πραγματικότητα τα παραπάνω, φαρμακευτικές εταιρείες που παραδοσιακά έχουν υπάρξει αντίπαλοι θα πρέπει να έρθουν πιο κοντά.

Μία ιδέα είναι ότι οι φαρμακευτικές εταιρείες θα πρέπει να αρχίσουν να ανταλλάσσουν πληροφορίες για τις ουσίες που έχουν ήδη ελέγξει και απορρίψει, για λόγους όπως προβλήματα τοξικότητας ή έλλειψης αποτελεσματικότητας.

Συνήθως οι εταιρείες δεν δημοσιεύουν μελέτες ή έρευνες που δεν οδήγησαν πουθενά και δεν στέφθηκαν με επιτυχία. Ως αποτέλεσμα, οι εταιρείες δαπανούν εκατομμύρια ακολουθώντας τις ίδιες πειραματικές οδούς στις οποίες οι ανταγωνιστές τους έχουν ήδη οδηγηθεί σε αδιέξοδο.

Το ΜΙΤ προτείνει κοινοποίηση των αδιέξοδων ουσιών, μια αντίληψη που ονομάζεται (κατ' ευφημισμόν)  «προ-ανταγωνιστική ανταλλαγή πληροφοριών».

Οι φαρμακευτικές εταιρείες μπορεί να συνειδητοποιήσουν ότι η οικονομική και ιατρική αξία της ανταλλαγής τέτοιων πληροφοριών αντισταθμίζει τον ανταγωνιστικό κίνδυνο, δηλώνει ο Dr. Gigi Hirsch, εκτελεστικός διευθυντής του Κέντρου Βιοϊατρικής Καινοτομίας του MIT, όπου υλοποιείται το φαρμακευτικό αυτό πρόγραμμα. «Θα έπρεπε να διατίθενται περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τις αποτυχημένες ουσίες, προς όφελος όλων» υποστηρίζει ο Dr. Hirsch.

Πηγή:
The New York Times