Φαρμακοβιομηχανία: Ήττα για την πρόοδο και τη διαφάνεια ο νόμος για την ΗΤΑ του υπουργείου Υγείας

«Η αρχή της ανεξαρτησίας και της διαφάνειας είναι πλέον συζητήσιμες και δημιουργούνται προϋποθέσεις παραβίασης», σύμφωνα με ανακοίνωση του Pharma Innovation Forum για το σχέδιο νόμου «Αξιολόγηση και Αποζημίωση Φαρμακευτικών Προϊόντων Ανθρώπινης Χρήση και άλλες διατάξεις».

Όπως αναφέρει, «λαμβάνοντας  πριν από μερικές μέρες από το Υπουργείο Υγείας το προτεινόμενο σχέδιο νόμου που θέτει τις βάσεις για ένα σύστημα αξιολόγησης και αποζημίωσης, ενώ θα έπρεπε να αισθανόμαστε ότι γίνεται ένα σημαντικό βήμα προόδου, στην πραγματικότητα γίνονται πολλά βήματα πίσω».

Και συνεχίζει: «η φαρμακοβιομηχανία προσδοκούσε για μια ουσιαστική αλλαγή σελίδας προς μια τεχνοκρατική και ολιστική προσέγγιση. Αντ’ αυτού παρέλαβε μια στείρα προσθετική πράξη στα προϋπάρχοντα ανορθολογικά οριζόντια μέτρα των εξωτερικών κριτήριων και του τέλους εισόδου που έχει μάλλον χαρακτήρα υπαλληλικού κανονισμού και όχι την περιγραφή μιας διεπιστημονικής διαδικασίας, η οποία να συνοψίζει τις κλινικές, κοινωνικές, οικονομικές και ηθικές πτυχές σχετιζόμενες με την χρήση μιας τεχνολογίας υγείας».

Σύμφωνα με το Pharma Innovation Forum ,« ενώ θα έπρεπε να υπάρχει ένας συστηματικός, διάφανος, αντικειμενικός και μεθοδολογικός τρόπος επικύρωσης, διαφαίνεται μια διαδικασία που ξεκινά και καταλήγει στο Υπουργείο Υγείας. Η αρχή της ανεξαρτησίας και της διαφάνειας είναι πλέον συζητήσιμες και δημιουργούνται προϋποθέσεις παραβίασης. Ο Υπουργός Υγείας ορίζει τα μέλη της επιτροπής και παίρνει τις αποφάσεις, με το νόμο να του δίνει το δικαίωμα και την ισχύ να αποκλίνει από τη γνώμη της επιτροπής, την οποία ο ίδιος έχει επιλέξει».

Με το νομοσχέδιο  που κατατέθηκε, όλα τα παραπάνω τίθενται σε κίνδυνο δεδομένου ότι τα όρια και οι γραμμές επικοινωνίας μεταξύ των εμπλεκόμενων φορέων δεν είναι καθορισμένα, ενώ τα κριτήρια για την κλινική και οικονομική αξιολόγηση παραμένουν σκοπίμως ασαφή, σημειώνει. Πουθενά για παράδειγμα στο περίγραμμα του σχεδίου νόμου – όπως εξηγεί – δεν προκύπτει ότι η διαφοροποίηση με βάση το  κλινικό όφελος θα οδηγεί σε διαφοροποιημένες επιβαρύνσεις. «Αντιθέτως, όλα ανεξαιρέτως τα φαρμακευτικά προϊόντα διοχετεύονται σε ένα κανάλι που υπόκειται στην στρόφιγγα μιας επιτροπής διαπραγμάτευσης της οποίας τα πέντε μέλη από τα εννέα ορίζονται από τον ίδιο τον υπουργό και της οποίας ο Κανονισμός Λειτουργίας παραμένει ακόμα ένα μυστήριο. Παράλληλα, όχι μόνο τα νέα αλλά όλα τα προϊόντα τίθενται υπό καθεστώς επαναξιολόγησης, γεγονός που μπορεί να οδηγήσει σε σημαντικά προβλήματα σε ασθενείς που είναι ήδη υπό θεραπεία», σημειώνει.

Όπως τονίζεται στην ανακοίνωση, ο ρόλος της ιατρικής κοινότητας είναι παραγκωνισμένος και παντελώς υποβαθμισμένος. Ο ρόλος των ασθενών και των φορέων τους είναι προσχηματικός, αν όχι ανύπαρκτος. Αντί της τοπικής στόχευσης δημιουργείται ένας κακός συνδυασμός εξωτερικών αναφορών και τοπικής αξιολόγησης, χωρίς να γίνεται κανένας λόγος για άρση των υπαρχόντων δυσθεώρητων επιστροφών και εκπτώσεων. Το πεπαλαιωμένο υπάρχει από μέσα και συντηρείται.

Και καταλήγει: «Η διεθνής καινοτόμος φαρμακοβιομηχανία προκειμένου να το αποτρέψει, καταθέτει μια σειρά προτάσεων διόρθωσης και βελτίωσης που φιλοδοξούν να μετατρέψουν το ανεπαρκές και πιθανά επικίνδυνο σχέδιο σε δίκαιο, διαφανές και αυτοτελές. Η πλήρης ανάλυση τους μπορεί να αναζητηθεί στο email του Υπουργού Υγείας και στην ανοιχτή διαβούλευση (open gov).

Η απόλυτη θέση μας είναι ότι η οποιαδήποτε ένταξη φαρμάκου στην διαδικασία αξιολόγησης προϋποθέτει την κατάργηση του τέλους εισόδου και των εξωτερικών κριτηρίων.

Το τελευταίο νομοσχέδιο για το φάρμακο, ακολουθώντας μια σειρά πολλών άλλων, υπογράφει με αρνητικό τρόπο δύο πράγματα:

1.            Παρόλο που ευαγγελίζεται ένα θεσμικό χαρακτήρα, κατ’ ουσία τον καταργεί.

2.            Παρόλο που οραματίζεται τον εξορθολογισμό κατ’ ουσία καταργεί την κοινή λογική και αναιρεί την διεθνή πρακτική.

Συμπερασματικά, η καινοτομία από αξιολογούμενη καθίσταται απειλούμενη και αναζητούμενη».

In this article