Γιώργος Μαυρωτάς στο healthview.gr: Να ενημερωθεί η Βουλή για τις διαπραγματεύσεις σχετικά με το “Ερρίκος Ντυνάν”

Ενημέρωση εκ μέρους της πολιτικής ηγεσίας του υπουργείου Υγείας στην επιτροπή Κοινωνικών Υποθέσεων της Βουλής, σχετικά με τις διαπραγματεύσεις μεταξύ του Ιδρύματος Αλέξανδρος Ωνάσης – υπουργείου Υγείας και της διοίκησης της Τράπεζας Πειραιώς για την αγορά του ιδιωτικού νοσοκομείου της Αθήνας “Ερρίκος Ντυνάν”, ζητεί μετ’ επιτάσεως την Παρασκευή 17 Μαϊου ο αντιπρόεδρος της Βουλής και του Ποταμιού Γιώργος Μαυρωτάς, σε συνέντευξή του στο healthview.gr.

Επίσης, ο Γιώργος Μαυρωτάς εκφράζει με νόημα τον προβληματισμό του σχετικά με την καθυστερημένη νομοθέτηση της δημιουργίας και της λειτουργίας των κλειστών χώρων για ιατρικώς ελεγχόμενη χρήση ναρκωτικών.

 

Συνέντευξη στον ΒΑΣΙΛΗ ΒΕΝΙΖΕΛΟ

 

  • Κύριε Μαυρωτά, σας ενοχλεί καθόλου το γεγονός ότι δεν υπάρχει καμία επίσημη ενημέρωση, σχετικά με τις διαπραγματεύσεις για την αγορά του νοσοκομείου της Αθήνας «Ερρίκος Ντυνάν», παρά το γεγονός ότι το θέμα διατηρεί έντονο δημόσιο ενδιαφέρον, καθώς στις σχετικές διαπραγματεύσεις δεν λαμβάνει μέρος μόνον το Ίδρυμα Αλέξανδρος Ωνάσης, αλλά και η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Υγείας, ακόμη και ο ίδιος ο πρωθυπουργός;

Ήμουν στην επιτροπή για τα σκάνδαλα στη υγεία όπου η περίπτωση του «Ερρίκος Ντυνάν» ήταν από αυτές που μονοπώλησαν το ενδιαφέρον, γιατί όντως δείχνει τις παθογένειες του συστήματος, τον πελατειασμό και την αδιαφάνεια που κυριαρχούσε. Σε όλα αυτά το αντίδοτο είναι η διαφάνεια και η λογοδοσία και αυτό πρέπει να το καταλάβει καλά και η παρούσα κυβέρνηση, αν θέλουμε πραγματικά να αλλάξουμε σελίδα. Εγώ δεν πιστεύω στο ηθικό πλεονέκτημα αλλά στο θεσμικό πλεονέκτημα γιατί όταν υπάρχουν στιβαροί θεσμοί που δημιουργούν ασφαλιστικές δικλείδες και εμπιστοσύνη, δεν επιτρέπουν στο οποιοδήποτε πρόσωπο να «παραστρατήσει». Για την συγκεκριμένη ερώτηση λοιπόν, όντως είναι απορίας άξιον πώς το Υπουργείο που ενημερώνει με το παραμικρό την διαρκή επιτροπή κοινωνικών υποθέσεων για θέματα αρμοδιότητάς του, στο συγκεκριμένο θέμα τηρεί σιγή ιχθύος. Εύχομαι όμως να γίνει μια συζήτηση πριν τις τελικές αποφάσεις και να μην βρεθούμε ως συνήθως προ τετελεσμένων, ώστε να μην είναι αργά να συνδράμουμε με προτάσεις και ιδέες. Η εξαγορά και η προσφορά στο δημόσιο όπως ακούγεται, είναι ένα ενδιαφέρον εγχείρημα και προκειμένου να μην υπάρχουν σκιές, πρέπει να φωτιστούν όλες οι μεριές του.

 

  • Έχει γίνει πολύ μεγάλη συζήτηση, σχετικά με την πολύ καθυστερημένη νομοθέτηση της δημιουργίας και της λειτουργίας κλειστών χώρων για ιατρικώς ελεγχόμενη χρήση ναρκωτικών. Θεωρείτε και εσείς ότι η κυβέρνηση επιχειρεί απλώς και μόνο να αξιοποιήσει προεκλογικά το θέμα, ενώ οι εν λόγω χώροι θα αργήσουν πολύ ακόμη να τεθούν σε λειτουργία;

 Όντως η νομοθέτηση καθυστέρησε σημαντικά. Αυτό είναι όμως το πρώτο βήμα γιατί νομίζουμε ότι όταν νομοθετούμε κάτι αυτό αυτόματα εφαρμόζεται. Το μεγάλο στοίχημα όμως είναι στην υλοποίηση του νομοθετικού πλαισίου καθότι νόμοι υπάρχουν αλλά δεν εφαρμόζονται (να μην σας θυμίσω τον αντικαπνιστικό νόμο). Σε πολλά πράγματα η κυβέρνηση κάνει το πρώτο βήμα δηλαδή τη νομοθέτηση με πολλά «ταρατατζούμ» αλλά στην εφαρμογή επικρατεί «σιγή ασυρμάτου» γιατί έχει πρόβλημα στην υλοποίηση. Η προεκλογική εκμετάλλευση νομοθετικών πρωτοβουλιών είναι μέσα στο παιχνίδι αλλά οι πολίτες πλέον έχουν πονηρευτεί και δεν αρκούνται απλώς στη νομοθέτηση αλλά θέλουν να δουν και την εφαρμογή. Οι χώροι εποπτευόμενης χρήσης είναι μια τέτοια περίπτωση και παρ’ όλο που το ψηφίσαμε ως Ποτάμι, εκφράσαμε αυτούς τους προβληματισμούς για τον χρόνο εφαρμογής.

 

  • Ο αναπληρωτής υπουργός Υγείας Παύλος Πολάκης υποστηρίζει σε κάθε ευκαιρία ότι, μετά από πολλά χρόνια, τα νοσοκομεία του ΕΣΥ της χώρας μας διαθέτουν οικονομικά πλεονάσματα. Έχετε την ίδια εικόνα για το θέμα;

Το θέμα δεν είναι τι εικόνα έχω εγώ αλλά οι χιλιάδες χρήστες των υπηρεσιών των νοσοκομείων. Αν έχουν πλεόνασμα τα νοσοκομεία και πρέπει οι ασθενείς να φέρνουν ακόμα και τα μαξιλάρια τους από το σπίτι, σημαίνει ότι οι υπηρεσίες που παρέχονται είναι ελλειμματικές. Νομίζω ότι όλα πρέπει να ανάγονται στις υπηρεσίες που προσφέρονται.

Αν τα οικονομικά πλεονάσματα προέρχονται από ελλειμματικές υπηρεσίες κάτι δεν πάει καλά. Το σίγουρο είναι ότι το ταμειακό υπόλοιπο στα νοσοκομεία είναι αρνητικό, οι εθνικολογιστικές προσαρμογές το κάνουν θετικό, αλλά ακόμα και με αυτόν τον τρόπο το πλεόνασμα βαίνει μειούμενο για το 2018 και το 2019.

 

  • Τελικά, κύριε Μαυρωτά, έχει σταθεροποιηθεί το δημόσιο σύστημα Υγείας της χώρας μας, όπως ισχυρίζεται η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Υγείας, ή συνεχίζουμε να κρύβουμε τα μεγάλα προβλήματα του συστήματος «κάτω από το χαλί»;

Το δημόσιο σύστημα υγείας της χώρας έχει επιβαρυνθεί σημαντικά τα τελευταία χρόνια αφενός λόγω της μείωσης των πόρω,ν αφετέρου λόγω της αύξησης των χρηστών ένεκα και της οικονομικής κρίσης. Από το Υπουργείο Υγείας γίνεται μια προσπάθεια να ισορροπήσει το σύστημα, αλλά για να λειτουργήσει σωστά χρειάζεται αξιοκρατία, διαφάνεια, λογοδοσία και αξιολόγηση. Για τον ΣΥΡΙΖΑ οι λέξεις αυτές είναι «κακόηχες» και επικρατεί δυστυχώς ο κανόνας του ελάχιστου κοινού παρονομαστή. Το βασικό πρόβλημα εξακολουθεί να παραμένει η απουσία αξιόπιστης πρωτοβάθμιας φροντίδας που θα αποσυμφορήσει σημαντικά τον δεύτερο και τρίτο βαθμό. Επίσης ένα σημαντικό μειονέκτημα της παρούσας κυβέρνησης είναι ότι έχει δαιμονοποιήσει (αφού πρώτα το ενοχοποίησε για τις πληγές της παροχής υγείας) τις τεχνοκρατικές προσεγγίσεις και εμπιστεύεται πολύ τις εμπειρικές.

 

  • Θα λέγατε, κύριε Μαυρωτά, ότι το εγχείρημα της ανάπτυξης της νέας δημόσιας πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας στη χώρα μας, με τη δημιουργία των Τοπικών Μονάδων Υγείας (ΤΟΜΥ), έχει να προσφέρει ή πρόκειται για ένα ατελέσφορο εγχείρημα, το οποίο καρκινοβατεί ακριβώς επειδή ήταν λανθασμένος από την αρχή ο σχεδιασμός του;

Είναι αυτό που λέγαμε προηγουμένως για τη νομοθέτηση και την εφαρμογή. Οι ΤΟΜΥ ήταν ένας σχεδιασμός επί χάρτου όπως αποδείχθηκε, χωρίς να υπάρχει σωστή εκτίμηση για την διαθεσιμότητα των γιατρών, την χωροταξία των μονάδων κλπ. Νομίζω ότι η πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας μπορεί να βελτιστοποιηθεί όχι με έναν απόλυτα κεντρικό σχεδιασμό, αλλά δίνοντας βαθμούς ελευθερίας στο σύστημα, επιτρέποντας συνέργειες δημόσιου και ιδιωτικού υπό το πρίσμα του ελέγχου και της διαφάνειας. Αυτό όμως δυστυχώς σκοντάφτει σε ιδεοληψίες που όσο νωρίτερα ξεπεραστούν τόσο το καλύτερο για τους πολίτες.

 

  • Τέλος, σας βρίσκει σύμφωνο η πρόταση μεγάλης μερίδας των δημάρχων της χώρας μας, οι οποίοι ζητούν να περάσει στην αρμοδιότητα της Τοπικής Αυτοδιοίκησης το σύνολο των δομών και των υπηρεσιών της δημόσιας πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας;

Η τοπική αυτοδιοίκηση θεωρώ ότι έχει να παίξει σημαντικό ρόλο αλλά όχι τον μόνο. Η αποκέντρωση των αρμοδιοτήτων από το κεντρικό κράτος μπορεί να έχει μια κλιμάκωση έτσι ώστε να δοκιμάζεται και να διορθώνεται το σύστημα. Ούτε δηλαδή «τίποτε στους δήμους», ούτε «όλα στους δήμους». Για παράδειγμα σε χώρους και υποδομές οι τοπικές αρχές μπορεί να έχουν πρωτεύοντα ρόλο, αλλά σε θέματα σχεδιασμού ή επιλογής προσωπικού τα πράγματα πρέπει να γίνονται πιο κεντρικά.

In this article