Γράφει η Αρετή Μανιώτη*
Τις τελευταίες εβδομάδες παρατηρείται αυξημένη κυκλοφορία του ιού Coxsackie, παρότι δεν είμαστε στην περίοδο που συνήθως εμφανίζεται πιο έντονα. Είναι από τους πιο συχνούς ιούς της παιδικής ηλικίας, οπότε ας χαλαρώσουμε, δεν ήρθε να μείνει, απλώς να μας θυμίσει ότι τα παιδιά είναι μικρά, χαριτωμένα, αλλά κατά διαστήματα και πολύ αποτελεσματικοί φορείς.
Τα συμπτώματα του «Χέρι-Πόδι-Στόμα» εμφανίζονται συνήθως με έναν πυρετό που κρατάει μια-δυο μέρες και ένα εξάνθημα που αποφασίζει να ξεπροβάλει σε παλάμες, πέλματα και γύρω από το στόμα, σαν να ζητάει λίγη παραπάνω προσοχή από το κοινό. Μέσα στο στόμα μπορεί να υπάρχουν μικρές πληγές που κάνουν το παιδί να κοιτάει το φαγητό σαν να είναι εξωγήινο αντικείμενο, ενώ η όρεξη, η διάθεση και η υπομονή πέφτουν λίγο πιο γρήγορα κι από μπαταρία iPhone. Κάθε παιδί έχει τη δική του «εκδοχή» του κοξάκι: άλλα βγάζουν όλα τα συμπτώματα λες και κάνουν… παρουσίαση PowerPoint και άλλα απλώς ανεβάζουν λίγο πυρετό και συνεχίζουν τη μέρα τους λες και δεν συνέβη τίποτα.
Η διάγνωση γίνεται από τον παιδίατρο με κλινική εξέταση και ιστορικό, χωρίς εξετάσεις. Η θεραπεία είναι υποστηρικτική, δηλαδή θέλουμε ενυδάτωση, λίγη ανακούφιση από τον πόνο, δροσερές τροφές και πολλή κατανόηση, ειδικά αν το παιδί αποφασίσει ότι για δύο μέρες το μόνο αποδεκτό φαγητό είναι το γιαούρτι. Τα αντιβιοτικά δεν βοηθούν, οπότε δεν χρειάζεται να τα αναζητήσουμε πανικόβλητοι, το κοξάκι είναι ιός και φεύγει μόνο του.
Υπάρχουν βέβαια περιπτώσεις που θέλουμε επανεκτίμηση: πυρετό πάνω από τρεις μέρες, σημάδια αφυδάτωσης (όπως στόμα πιο ξηρό κι από ανέκδοτο), πλήρη άρνηση για υγρά, εξάνθημα που φαίνεται μολυσμένο ή ένα παιδί που είναι υπερβολικά νωθρό. Και φυσικά, όποιος πυρετός εμφανιστεί σε μωρά κάτω των τριών μηνών είναι πάντα λόγος άμεσης επικοινωνίας με παιδίατρο.
Όσο για το αν μπορεί να το ξανακολλήσει; Φυσικά μπορεί, γιατί ο Coxsackie έχει… αδερφάκια, ξαδερφάκια και δεύτερα ξαδερφάκια, όλα διαφορετικά στελέχη. Η καλή είδηση είναι ότι συνήθως τα επόμενα επεισόδια είναι πιο ήπια και οι γονείς το περνάνε με λιγότερο άγχος και περισσότερη εμπειρία.
Το παιδί μεταδίδει περισσότερο τις πρώτες δύο με τρεις ημέρες. Μπορεί να επιστρέψει στον παιδικό ή στο σχολείο όταν είναι απύρετο για 24 ώρες, πίνει και τρώει χωρίς δράματα και έχει γενικά καλή διάθεση. Το εξάνθημα μπορεί να μείνει για λίγο ακόμη.
Η καλύτερη πρόληψη είναι να πλένουμε τακτικά τα χέρια, να καθαρίζουμε συχνά τις επιφάνειες και να θυμίζουμε στα παιδιά να μην μοιράζονται ποτήρια, κουτάλια ή φαγητό.
Συμπέρασμα; Ο Coxsackie είναι ενοχλητικός, αλλά όχι επικίνδυνος. Κάνει την εμφάνισή του με φουσκάλες και γκρίνια, φεύγει μόνος του και αφήνει πίσω του ένα παιδί που επανέρχεται πλήρως και δύο γονείς που νιώθουν ότι μόλις επιβίωσαν από ακόμη μια ειδική αποστολή.
—
* Η Αρετή Μανιώτη είναι παιδίατρος και Διευθύντρια της Παιδιατρικής Κλινικής στο νοσοκομείο «Υγεία» στη Λεμεσό. Κατέχει μεταπτυχιακό τίτλο στην Παιδοπνευμονολογία.
