Γράφει η Αρετή Μανιώτη*
Το ιαπωνικό μυστικό για παιδιά με όρια και ενσυναίσθηση (χωρίς φωνές!)
Αν υπήρχε μια μαγική λέξη για να βοηθήσει τα παιδιά να σέβονται τον εαυτό τους και τους άλλους με φυσικό, ήρεμο τρόπο, αυτή θα ήταν… meiwaku!
Στην Ιαπωνία, από μικρά τα παιδιά μαθαίνουν να αποφεύγουν το meiwaku — δηλαδή, να μην προκαλούν αναστάτωση ή ενόχληση στους άλλους. Όχι από φόβο ή ντροπή, αλλά από σεβασμό. Και κάπως έτσι, μεγαλώνουν με μια έμφυτη αίσθηση συνύπαρξης.
Κι όμως, δεν πρόκειται για πειθαρχία — αλλά για αγάπη με όρια!
Το meiwaku διδάσκει στα παιδιά να σκέφτονται «πώς νιώθει ο άλλος», να παρατηρούν το περιβάλλον γύρω τους (πότε χρειάζεται ησυχία, πότε χώρος), να συμμετέχουν σε ομάδες με συνεργασία και καλοσύνη.
Και το καλύτερο; Όλα αυτά χωρίς βαριές κουβέντες ή τιμωρίες.
Πώς το φέρνουμε στο σπίτι μας;
Με παιχνίδι και διάλογο, αντί για: «Μην κάνεις φασαρία!»
Δοκίμασε:
«Πώς νομίζεις ότι ένιωσε ο μπαμπάς όταν φώναζες δίπλα του ενώ ξεκουραζόταν;»
Παίξτε «Αν ήμουν εσύ»: π.χ. «Αν ήμουν η αδερφή σου και μου έπαιρνες το παιχνίδι, πώς θα ένιωθα;»
Και πάνω απ’ όλα, δείξε τους με το δικό σου παράδειγμα πώς ζητάμε χώρο ή ησυχία με ευγένεια και ειλικρίνεια.
Γιατί αξίζει να το δοκιμάσουμε;
Γιατί τα παιδιά δεν χρειάζεται να φοβούνται για να σέβονται. Μπορούν να μάθουν να ζουν μέσα σε σχέση με τους άλλους, όχι σε σύγκρουση.
Και αυτό, τελικά, είναι ένα πανέμορφο δώρο για εκείνα, για εμάς, και για όλον τον κόσμο που ελπίζουμε να χτίσουμε μαζί.
—
* Η Αρετή Μανιώτη είναι παιδίατρος και Διευθύντρια της Παιδιατρικής Κλινικής στο νοσοκομείο «Υγεία» στη Λεμεσό. Κατέχει μεταπτυχιακό τίτλο στην Παιδοπνευμονολογία.
