Η Μαρία Κιουρί (7 Νοεμβρίου 1867 – 4 Ιουλίου 1934) ήταν Πολωνή φυσικός και χημικός που μαζί με τον σύζυγο της Πιέρ Κιουρί ανακάλυψε το ράδιο και την ραδιενέργεια.
Η Μαρία Κιουρί υπήρξε η πρώτη γυναίκα που έγινε καθηγήτρια στο πανεπιστήμιο της Σορβόννης και τιμήθηκε δυο φορές με το Νόμπελ: στην Φυσική το 1903 και την Χημεία το 1911. Υπήρξε η πιο φημισμένη γυναίκα επιστήμων της εποχής της, γνωστή επίσης ως Μαντάμ Κιουρί.
Μάλιστα, με τα χρήματα που είχε συγκεντρώσει από τα δύο βραβεία Νομπέλ, έστησε περίπου 250 ακτινολογικούς θαλάμους στα πολεμικά μέτωπα.
Το 1891, σε ηλικία 24 ετών, μετακόμισε στο Παρίσι για να παρακολουθήσει μαθήματα στη σχολή Θετικών επιστημών του πανεπιστημίου της Σορβόννης.
Γνώρισε τον φυσικό Πιέρ Κιουρί το 1894. Μαζί θα γίνονταν το πιο επιτυχημένο επιστημονικό ζευγάρι στην ιστορία.
Το 1898 οι Κιουρί ανακοινώνουν την ανακάλυψη ενός νέου στοιχείου, του πολωνίου, που ονομάστηκε έτσι προς τιμήν της πατρίδας της αλλά και του ραδίου.
Η Μαρία Κιουρί έγινε γνωστή για την ανακάλυψη του ραδίου και τις μελέτες για τη ραδιενέργεια. Κατάφερε να αποδείξει πως η εκπομπή των ακτίνων ήταν μια ιδιότητα των ατόμων του ουρανίου και ότι η ένταση της ακτινοβολίας που παραγόταν από το ουράνιο ήταν ανάλογη της ποσότητας. Επίσης, διαπίστωσε ότι η εκπομπή των ακτίνων δεν επηρεαζόταν από τις εξωτερικές μεταβολές, καθώς και ότι, εκτός από το ουράνιο, κάποιες ενώσεις του στοιχείου του θορίου εξέπεμπαν επίσης ακτινοβολία. Ύστερα από αυτές τις πρώτες ανακαλύψεις, η Μαρία Κιουρί πρότεινε την αλλαγή του ονόματος από «ακτίνες ουρανίου» σε «ραδιενέργεια», η οποία περιγράφει γενικά την ιδιότητα της εκπομπής ακτινοβολιών.
Η πιο σημαντική όμως παρατήρηση ήταν ότι μερικά ορυκτά ουρανίου παρουσίαζαν πολύ πιο ισχυρή ραδιενέργεια από το ουράνιο.
Οι Κιουρί ανακάλυψαν ότι η ακτινοβολία του ραδίου κατέστρεφε τους καρκινικούς όγκους. Κάτι που άνοιξε τον δρόμο για την ραδιοθεραπεία που τελειοποιήθηκε το 1906.
Λόγω της έκθεσης της στην ραδιενέργεια την οποία μελετούσε, το 1933 προσβλήθηκε από λευχαιμία και έφυγε από τη ζωή ένα χρόνο αργότερα.
