Για πολλές δεκαετίες ξέραμε πως η μυωπία στα μάτια αναπτύσσεται κατά την παιδική ηλικία και σταθεροποιείται στην εφηβεία. Τώρα όμως μια νέα έρευνα δείχνει πως αυτό δεν ισχύει απαραίτητα.
Η αντίληψη ότι η μυωπία σταματά να μεγαλώνει μέχρι την ενηλικίωση, βασιζόταν στο γεγονός ότι η ανάπτυξη του οφθαλμού ολοκληρώνεται σταδιακά κατά την εφηβεία, με το αξονικό μήκος, δηλαδή τη σημαντικότερη ανατομική παράμετρο που καθορίζει τη μυωπία, να σταθεροποιείται στις περισσότερες γυναίκες περίπου στα 16-17 έτη και στους περισσότερους άνδρες μέχρι την ηλικία των 19-20 ετών.
Επομένως, η πραγματική ανατομική μυωπία, δηλαδή η μυωπία που προκαλείται από την επιμήκυνση του οφθαλμού, ολοκληρώνει την εξέλιξή της στη μεγάλη πλειονότητα των ανθρώπων, με την ολοκλήρωση της σωματικής ανάπτυξης.
Τα τελευταία χρόνια, όμως, αρκετές μεγάλες μελέτες έχουν δείξει ότι ένα ποσοστό ενηλίκων παρουσιάζει περαιτέρω μυωπική μετατόπιση της διάθλασης, δηλαδή αύξηση της μυωπίας, ακόμη και μετά την ηλικία των 20 ετών. Σε ορισμένες περιπτώσεις η μεταβολή αυτή συνεχίζεται μέχρι την τέταρτη ή και την πέμπτη δεκαετία της ζωής.
Η μεγαλύτερη από αυτές τις μελέτες δημοσιεύθηκε το 2025, στο περιοδικό Ophthalmology Science. Οι ερευνητές ανέλυσαν τους φακέλους 18.620 ενηλίκων, ηλικίας 18 έως 39 ετών. Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι περίπου το 11% εμφάνιζε συνεχιζόμενη μυωπική μεταβολή. Το ποσοστό αυτό έφθανε το 20% στις ηλικίες 18-24 ετών, ενώ μικρότερο αλλά υπαρκτό ποσοστό παρουσίαζε αντίστοιχες μεταβολές, ακόμη και μετά την ηλικία των 40 ετών.
Τι συμβαίνει όταν ένας ενήλικας διαπιστώνει ότι «ανέβηκε η μυωπία του»
Η αύξηση της μυωπίας που διαπιστώνεται στη συνταγή των γυαλιών δεν σημαίνει απαραίτητα ότι ο οφθαλμός εξακολουθεί να μεγαλώνει. Με την πάροδο της ηλικίας, ο κρυσταλλοειδής φακός υφίσταται φυσιολογικές μεταβολές. Η αύξηση του πάχους του, η πυρηνική σκλήρυνση και οι πρώιμες καταρρακτικές αλλοιώσεις αυξάνουν τη διαθλαστική ισχύ του φακού και μπορεί να προκαλέσουν μυωπική μετατόπιση, χωρίς να έχει μεταβληθεί το αξονικό μήκος του οφθαλμού. Με άλλα λόγια, η διαθλαστική επιδείνωση που παρατηρείται σε αρκετούς ενήλικες δεν αντιπροσωπεύει πάντοτε πραγματική ανατομική εξέλιξη της μυωπίας. Σε πολλές περιπτώσεις αντανακλά κυρίως τις φυσιολογικές ηλικιακές μεταβολές του κρυσταλλοειδούς φακού.
Αξονική μυωπία ή φακική μετατόπιση
Η βάση αυτή δείχνει ότι στους περισσότερους ενήλικες, το αξονικό μήκος παραμένει εντυπωσιακά σταθερό μετά την ολοκλήρωση της ανάπτυξης. Αν και υπάρχουν ασθενείς –ιδιαίτερα με υψηλή μυωπία– στους οποίους μπορεί να παρατηρηθεί μικρή περαιτέρω αξονική επιμήκυνση, αυτό αποτελεί μάλλον την εξαίρεση παρά τον κανόνα.
Αντίθετα, στην καθημερινή κλινική πράξη, ο συχνότερος λόγος για τον οποίο ένας ενήλικας εμφανίζει μεγαλύτερη μυωπία μετά από χρόνια σταθερότητας, είναι οι μεταβολές του κρυσταλλοειδούς φακού και όχι η περαιτέρω ανάπτυξη του οφθαλμού.
Η διάκριση αυτή έχει ιδιαίτερη σημασία, τόσο για τον σχεδιασμό της διαθλαστικής χειρουργικής όσο και για τη σωστή ενημέρωση των ασθενών. Όταν ένας ενήλικας διαπιστώνει ότι «ανέβηκε η μυωπία του», δεν σημαίνει κατ’ ανάγκη ότι το μάτι του εξακολουθεί να μεγαλώνει. Η απάντηση δίνεται από τη βιομετρία: εάν το αξονικό μήκος παραμένει σταθερό, η μεταβολή της διάθλασης είναι πολύ πιθανότερο να οφείλεται στις φυσιολογικές αλλαγές του κρυσταλλοειδούς φακού, παρά σε πραγματική εξέλιξη της ανατομικής μυωπίας.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ:
Μάτια: Τι να κάνετε αν μπει άμμος στην θάλασσα
