Γράφει η Αρετή Μανιώτη*
Για γονείς που θέλουν να μεγαλώσουν παιδιά δυνατά χωρίς να χάσουν το χιούμορ τους.
Ξυπνάει στραβά. Δεν του αρέσει η μπανάνα (παρόλο που χθες την έφαγε με ενθουσιασμό). Δεν θέλει παπούτσια. Δεν θέλει να πάει σχολείο. Θέλει να μείνει αγκαλιά. Πέντε λεπτά ακόμα.
Όχι, δεν είστε μόνοι σας. Κι όμως, μέσα σ’ αυτές τις καθημερινές μικρο-μάχες, κρύβεται μια χρυσή ευκαιρία: να χτίσετε τη συναισθηματική ανθεκτικότητα του παιδιού σας μέσα από μικρές, σταθερές τελετουργίες.
Όχι μεγαλεία. Όχι Pinterest-worthy projects. Απλές, επαναλαμβανόμενες κινήσεις με νόημα. Πάμε να δούμε μερικές:
Το τραγούδι της καλημέρας
Όσο παράφωνοι κι αν είστε, ένα χαζοτραγουδάκι κάθε πρωί κάνει θαύματα. Δίνει σήμα στον εγκέφαλο ότι ξεκινά η μέρα με ασφάλεια και σύνδεση. Μπορεί να λέει «Καλημέρα, μικρό μου ζουζούνι», ή και «Ξύπνα γιατί αλλιώς θα φάω τα cornflakes σου!» (λειτουργεί).
Η στιγμή της «σούπερ δύναμης»
Πριν φύγετε για το σχολείο, δώστε ο ένας στον άλλον μια «σούπερ δύναμη» με την παλάμη. «Σου δίνω θάρρος!» – «Σου δίνω γέλιο!» – «Σου δίνω υπομονή για τις κάλτσες!». Παιχνιδιάρικο και ενισχυτικό.
Το κουτί των δύσκολων συναισθημάτων
Ένα κουτί με φατσούλες: θυμός, λύπη, φόβος, απογοήτευση. Κάθε απόγευμα, διαλέγει το παιδί ένα και λέει «σήμερα ένιωσα… γιατί…». Το κάνετε κι εσείς. Αυτό βοηθά να «χωνέψει» τα δύσκολα της μέρας.
Το φιλί της νυχτερίδας
Τελετουργία ύπνου με χιούμορ: ένα κανονικό φιλί, ένα φιλί νυχτερίδας (ανάποδα), ένα φιλί σαλιγκαριού (αργό), ένα φιλί-χλαπάτσα (με ήχο!). Το παιδί γελάει, χαλαρώνει, συνδέεται.
Μικρές στιγμές, μεγάλο αποτύπωμα.
Η ανθεκτικότητα δεν χτίζεται μόνο στις κρίσεις. Χτίζεται κάθε μέρα, κάθε φορά που το παιδί νιώθει: «είμαι ασφαλής, με καταλαβαίνουν, μπορώ να αντέξω».
Και ναι, κάποιες μέρες θα ξεχαστεί το τραγούδι ή το φιλί-χλαπάτσα. Μην αγχωθείτε. Ανθεκτικότητα χτίζετε κι εσείς. Μαζί.
—
* Η Αρετή Μανιώτη είναι παιδίατρος και Διευθύντρια της Παιδιατρικής Κλινικής στο νοσοκομείο «Υγεία» στη Λεμεσό. Κατέχει μεταπτυχιακό τίτλο στην Παιδοπνευμονολογία.
