Μολυσματική τερμίνθος: Ο μικρός… επίμονος επισκέπτης στο δέρμα των παιδιών

29-12-2025

Γράφει η Αρετή Μανιώτη*

Η μολυσματική τερμίνθος προκαλείται από έναν ιό που ακούει στο όνομα Molluscum Contagiosum Virus (MCV) – ναι, δύσκολο όνομα, αλλά δεν χρειάζεται να το θυμάστε, εκτός κι αν θέλετε να εντυπωσιάσετε στο πάρτι γενεθλίων με λίγη ιατρική γνώση. Υπάρχουν τέσσερις τύποι: ο πιο διάσημος στα παιδιά είναι ο MCV-1, ενώ οι ενήλικες έχουν συνήθως τον MCV-2, που ακολουθεί πιο… «σκοτεινά μονοπάτια» (σεξουαλική μετάδοση).

Πώς μοιάζει η μολυσματική τερμίνθος;

Στα παιδιά, οι βλάβες εμφανίζονται συνήθως στον κορμό, στα χέρια και τα πόδια, γύρω από το πρόσωπο και τα μάτια, γιατί ο ιός φαίνεται να αγαπά τις selfies. Οι βλάβες είναι στρογγυλές, γυαλιστερές και με μικρή κεντρική εμβύθιση. Συνήθως δεν πονάνε, αλλά ο κνησμός μπορεί να οδηγήσει σε εξάπλωση και δευτερογενή βακτηριακή φλεγμονή.

Πώς κολλάει;
Η μολυσματική τερμίνθος είναι… κοινωνικό παιδί:

  • Λατρεύει την άμεση επαφή δέρμα με δέρμα.
  • Αγαπά τα κοινά αντικείμενα, όπως πετσέτες, παιχνίδια, ρούχα.
  • Ενθουσιάζεται στα αποδυτήρια και τις πισίνες, όπου η υγρασία της δίνει ώθηση.

Ορισμένοι παράγοντες κάνουν την «επίσκεψη» πιο πιθανή: η παιδική ηλικία με ανώριμο ανοσοποιητικό, η ατοπική δερματίτιδα ή τα ξηρά δέρματα που αφήνουν ανοιχτές πόρτες στον ιό, και φυσικά η επαφή με άλλα παιδιά σε κολυμβητήρια και παιδικές χαρές.

Θεραπεία: τι δουλεύει και τι όχι
Η τερμίνθος μπορεί να υποχωρήσει μόνη της σε 6–12 μήνες – ναι, αργεί αλλά… υποχωρεί. Όταν η αισθητική ή η ανησυχία των γονιών απαιτούν δράση, υπάρχουν επιλογές:

  • Απόξεση ή curettage: σαν να αφαιρείς μια μικρή κουκίδα με λεπτό εργαλείο.
  • Κρυοθεραπεία: ο ιός αντιμετωπίζεται με υγρό άζωτο – κρύο αλλά αποτελεσματικό.
  • Τοπικά φάρμακα: σκευάσματα σαν σαλικυλικό οξύ ή ιμικουιμόδης, που βοηθούν στην «αποδόμηση» των βλαβών.

Η επιλογή εξαρτάται από το πόσες βλάβες υπάρχουν, που βρίσκονται και πόσο αντέχει το παιδί τις… ιατρικές περιπέτειες.

Πρόληψη: ο καλύτερος τρόπος να μην ξαναέρθει

Πλένουμε τα χέρια τακτικά.

  • Αποφεύγουμε το ξύσιμο ή το τρίψιμο των βλαβών.
  • Δεν μοιραζόμαστε πετσέτες, παιχνίδια ή ρούχα.
  • Καλύπτουμε τις βλάβες με επιθέματα όταν χρειάζεται.

* Η Αρετή Μανιώτη είναι παιδίατρος και Διευθύντρια της Παιδιατρικής Κλινικής στο νοσοκομείο «Υγεία» στη Λεμεσό. Κατέχει μεταπτυχιακό τίτλο στην Παιδοπνευμονολογία.