Σε εξέλιξη βρίσκεται στην Ελλάδα η συζήτηση γύρω από το νέο ρυθμιστικό πλαίσιο που αφορά στην αποζημίωση βασικών ενδοφλέβιων διαλυμάτων, όπως η δεξτρόζη 5–10% και τα διαλύματα χλωριούχου νατρίου καλίου και μαγνησίου, τα οποία χρησιμοποιούνται ευρέως σε νοσοκομειακή αλλά και κατ’ οίκον υποστηρικτική θεραπεία.
Έμφαση στους παιδιατρικούς ασθενείς
Ιδιαίτερη ανησυχία εκφράζεται για παιδιατρικούς γαστρεντερολογικούς ασθενείς, οι οποίοι συχνά εξαρτώνται από κατ’ οίκον ενδοφλέβια υποστήριξη για ενυδάτωση, ηλεκτρολύτες ή και παρεντερική θρέψη.
Σε αυτές τις περιπτώσεις, τα διαλύματα δεν αποτελούν περιστασιακή θεραπεία αλλά βασικό και συνεχή πυλώνα υποστήριξης, με στόχο την αποφυγή νοσηλειών και επιπλοκών.
Αντίστοιχες ανάγκες εμφανίζονται και σε ογκολογικούς και θαλασσαιμικούς ασθενείς που λαμβάνουν υποστηρικτική θεραπεία στο σπίτι.
Το νέο πλαίσιο αποζημίωσης
Το θέμα ξεκίνησε με υπουργική απόφαση του Φεβρουαρίου, που επαναπροσδιορίζει τον τρόπο ένταξης και παρακολούθησης συγκεκριμένων σκευασμάτων, με αποτέλεσμα να μεταβάλλεται και ο μηχανισμός αποζημίωσης μέσω ΕΟΠΥΥ. Έτσι:
-τα εν λόγω διαλύματα δεν θα αποζημιώνονται πλέον με τον ίδιο τρόπο ως προϊόντα θετικής λίστας,
-η αποζημίωση θα γίνεται μέσω συνταγογράφησης με συγκεκριμένο πλαίσιο,
-ο ΕΟΠΥΥ θα καλύπτει μέρος του κόστους, με σταθερή (fixed) αποζημίωση ανά τεμάχιο.
Σύμφωνα με εκπροσώπους ασθενών, η υπουργική απόφαση ακολουθεί κάποιες κοινές ευρωπαϊκές κατευθύνσεις αλλά ενδέχεται να αφήνει διαφορά κόστους που θα επιβαρύνει τον ασθενή, ιδιαίτερα σε χρόνιες θεραπείες με επαναλαμβανόμενη χρήση. Να επισημανθεί, ότι στην Ευρώπη τα σκευάσματα αυτά, καλύπτονται είτε 100% νοσοκομειακά, είτε κυρίως μέσω δομημένων και ολοκληρωμένων πακέτων θεραπειών και αποζημιώσης, όταν πρόκειται σε κατ’ οίκον νοσηλείες.
Όπως αναφέρει στο Healthview, ο πρόεδρος του Ελληνικού Συλλόγου Θαλασσαιμίας, κ. Βασίλης Δήμος, το ζήτημα της αποζημίωσης παραμένει σε εκκρεμότητα και βρίσκεται ακόμη υπό επεξεργασία, με στόχο να βρεθεί λειτουργική λύση που θα πρέπει να διασφαλίζει την απρόσκοπτη πρόσβαση των ασθενών στη θεραπεία.
Από την πλευρά των ασθενών εκφράζεται έντονα, η ανησυχία, ότι η τελική αποζημίωση του ΕΟΠΥΥ δε θα καλύπτει πλήρως το πραγματικό κόστος των αναγκαίων θεραπειών. Ως παράδειγμα ο κος Δήμος αναφέρει τα water for injection, για τα οποία ούτε έχει ξεκινήσει η διαδικασία αποζημίωσης αλλά ούτε και τα 13 λεπτά ανά τεμάχιο που έχει ορισθεί, ως τιμή αποζημίωσης καλύπτει την αγορά των 200 φιαλιδίων των 10 ml που χρειάζονται οι ασθενείς κάθε μήνα.
Εν αναμονή των οριστικών αποφάσεων, για το πώς τελικά θα αποζημιώνονται οι ασθενείς, το βασικό ζητούμενο τώρα με τις νέες αποφάσεις, είναι η διασφάλιση της συνέχειας, της κατ’ οίκον υποστηρικτικής θεραπείας χωρίς οικονομικά εμπόδια, ειδικά για ευάλωτες παιδιατρικές και χρόνιες ομάδες ασθενών που εξαρτώνται καθημερινά από αυτά τα σκευάσματα.
