Παρά την άρση των μέτρων περιορισμού και την σταδιακή απελευθέρωση της κοινωνίας από το “lockdown”, τα … μέτρα περιορισμού της ενημέρωσης συνεχίζονται στο Υπουργείο Υγείας.
Αναφερόμαστε στην ενημέρωση που γίνεται από τα τέλη Μαρτίου χωρίς την φυσική παρουσία δημοσιογράφων στην αίθουσα όπου γίνονται οι καθημερινές ανακοινώσεις για την πορεία της νόσου COVID-19 στη χώρα, από τον καθηγητή Σωτήρη Τσιόδρα και τους υφυπουργούς Προστασίας του Πολίτη και Υγείας, Νίκο Χαρδαλιά και Βασίλη Κοντοζαμάνη.
Το καθεστώς της μη παρουσίας των δημοσιογράφων στην αίθουσα συνεντεύξεων “επιβλήθηκε” δικαίως από τις περιστάσεις και τους κινδύνους διάδοσης του κορονοϊού. Μάλιστα, λίγα μόλις 24ωρα πριν απομακρυνθούν τα ΜΜΕ από την οδό Αριστοτέλους, ο δημοσιογραφικός χώρος ήταν από αυτούς που είχε “χτυπηθεί” περισσότερο, με απανωτά επιβεβαιωμένα κρούσματα του ιού.
Η διαδικασία που καθιερώθηκε ήταν η εξ’ αποστάσεως υποβολή γραπτών δημοσιογραφικών ερωτήσεων προς τους Τσιόδρα – Χαρδαλιά – Κοντοζαμάνη, οι οποίες τους υποβάλλονται προφορικά από τους υπεύθυνους του γραφείου Τύπου του Υπουργείου Υγείας. Μια διαδικασία -που παρά τις όποιες φιλότιμες προσπάθειες των υπευθύνων του Γραφείου Τύπου να τηρήσουν ισορροπίες- καθόλου δεν βοηθά αυτή καθαυτή την ενημέρωση, πολύ περισσότερο τη δημοκρατία μας.
Ασαφή είναι τα κριτήρια με τα οποία επιλέγονται κάθε μέρα οι δημοσιογράφοι που υποβάλλουν ερωτήσεις. Δεν είναι λίγες οι φορές, επίσης, που οι δημοσιογράφοι δεν μένουν ικανοποιημένοι από τις απαντήσεις που παίρνουν από τους υπεύθυνους και δεν έχουν τη δυνατότητα να υποβάλλουν διευκρινιστικές ερωτήσεις.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η ενημέρωση της Δευτέρας 4 Μαϊου, όπου σε ερώτηση δημοσιογράφου “Πότε θα ξεκινήσουν οι μαζικές εξετάσεις του πληθυσμού από τις Κινητές Ομάδες Υγείας (ΚΟΜΥ) του ΕΟΔΥ”, ο υφυπουργός Υγείας, Βασίλης Κοντοζαμάνης δεν απάντησε ευθέως στο ερώτημα, περιοριζόμενος να πει ότι οι εξετάσεις θα γίνονται σε δομές και σε εξειδικευμένες ομάδες του πληθυσμού. Κάτι το οποίο συμβαίνει και σήμερα. Επί της ουσίας, η ερώτηση έμεινε αναπάντητη, κάτι που δεν θα συνέβαινε εάν η δημοσιογράφος είχε την ευκαιρία δια ζώσης, να επανέλθει και να πιέσει την πολιτική ηγεσία για σαφείς απαντήσεις.
Το “αναγκαίο κακό” των περιορισμών στην ενημέρωση, το οποίο επέβαλλαν οι περιστάσεις του lockdown, όμως, δεν πρέπει να συνεχιστεί, καθώς υπάρχει πλέον μερική άρση των λόγων που το επέβαλλαν. Θα μπορούσαν για παράδειγμα, οι 5 ή 6 δημοσιογράφοι που ρωτούν καθημερινά, να έχουν φυσική παρουσία στο Υπουργείο Υγείας τηρώντας τις αποστάσεις στην αίθουσα, ή να φροντίσει η ηγεσία του Υπουργείου Υγείας να καθιερώσει τηλε – ενημέρωση, με ζωντανή παρουσία των δημοσιογράφων μέσω skype ή μέσω κάποιου παρόμοιου τρόπου επικοινωνίας.
Το τελευταίο, μάλιστα το Υπουργείο Υγείας έχει αρνηθεί επιμόνως να υλοποιήσει, παρά την πίεση των διαπιστευμένων δημοσιογράφων, με τη δικαιολογία ότι δεν είναι εύκολο να υλοποιηθεί. Κάτι που ακούγεται παράδοξο, όταν όλος ο κρατικός μηχανισμός στηρίζεται πλέον στην ψηφιακή διακυβέρνηση. Γιατί η ηγεσία του Υπουργείου Υγείας, δεν φαίνεται διατεθειμένη να προχωρήσει στις αλλαγές της επόμενης μέρας; Μήπως τελικά δεν θέλει;
