Τη δημιουργία μιας πραγματικά συμπεριληπτικής Ανώτατης Σχολής Παραστατικών Τεχνών, όπου οι ανάπηροι καλλιτέχνες θα έχουν ισότιμη πρόσβαση στην εκπαίδευση και τη δημιουργία, διεκδικούν το Δίκτυο Άρση, καλλιτέχνες και επαγγελματίες του πολιτισμού, καλώντας παράλληλα το κοινό να στηρίξει την πρωτοβουλία υπογράφοντας τη σχετική διακήρυξη θέσεων.
Με αφορμή τη δημόσια διαβούλευση για την ίδρυση της Ανώτατης Σχολής Παραστατικών Τεχνών (Α.Σ.Π.Τ.), ανάπηροι καλλιτέχνες, επαγγελματίες του πολιτισμού και οργανισμοί του χώρου ενώνουν τις φωνές τους ζητώντας ένα εκπαιδευτικό ίδρυμα που θα εγγυάται ισότιμη συμμετοχή και πρόσβαση για όλους.
Τη διακήρυξη υπογράφουν μέλη του Δικτύου Άρση στην Ελλάδα και του ευρωπαϊκού δικτύου ADICLUS, τα οποία τονίζουν ότι η ίδρυση της νέας σχολής αποτελεί μια ιστορική ευκαιρία για τη χώρα να ευθυγραμμιστεί με τις ευρωπαϊκές πρακτικές στον τομέα της καλλιτεχνικής εκπαίδευσης και της συμπερίληψης.
Όπως επισημαίνουν, ένα σύγχρονο εκπαιδευτικό ίδρυμα στον χώρο του πολιτισμού δεν μπορεί να αγνοεί την προσβασιμότητα και τη συμμετοχή των ανάπηρων ατόμων. Η νέα σχολή, σημειώνουν, οφείλει να δημιουργήσει ένα περιβάλλον όπου η καλλιτεχνική έκφραση δεν θα περιορίζεται από αποκλεισμούς, αλλά θα στηρίζεται στην αρχή της ισότητας.
Στο κείμενο θέσεων που έχουν δημοσιοποιήσει διατυπώνονται συγκεκριμένες προτάσεις για τη λειτουργία της σχολής. Μεταξύ άλλων ζητείται η ρητή απαγόρευση διακρίσεων λόγω αναπηρίας στο ιδρυτικό νομοσχέδιο και η κατάργηση της προϋπόθεσης «αρτιμέλειας» για την εισαγωγή στη σχολή, ώστε η αξιολόγηση των υποψηφίων να βασίζεται αποκλειστικά στην καλλιτεχνική τους επάρκεια.
Παράλληλα δίνεται ιδιαίτερη έμφαση στην πλήρη προσβασιμότητα των εγκαταστάσεων, ώστε οι χώροι διδασκαλίας, οι σκηνές, τα παρασκήνια και οι τεχνικές υποδομές να μπορούν να χρησιμοποιούνται ισότιμα από όλους τους φοιτητές και τους διδάσκοντες.
Σημαντικό στοιχείο της πρότασης αποτελεί επίσης η ενσωμάτωση πρακτικών προσβασιμότητας στο πρόγραμμα σπουδών, όπως η ακουστική περιγραφή και η διερμηνεία στη νοηματική γλώσσα όπου απαιτείται, καθώς και η επιμόρφωση των καθηγητών ώστε να μπορούν να διδάσκουν σε μικτά τμήματα φοιτητών με και χωρίς αναπηρία.
