Lifestyle Medicine Qs & As
Με τον Νικόλαο Θεοδωράκη
Q. Ποιες είναι οι συχνότερες ανεπιθύμητες ενέργειες;
A. Οι συχνότερες ανεπιθύμητες ενέργειες είναι κυρίως γαστρεντερικές και εμφανίζονται συχνότερα κατά την έναρξη ή την αύξηση της δόσης. Στο 95% των περιπτώσεων είναι ήπιες έως μέτριες και δεν οδηγούν σε ανάγκη διακοπής της θεραπείας.
Μπορεί να περιλαμβάνουν:
- Ναυτία
- Έμετο
- Δύσοσμες ερυγές
- Διάρροια
- Δυσκοιλιότητα
- Κοιλιακό άλγος
- Δυσπεψία
- Μετεωρισμό κοιλίας
- Γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση
- Τριχόπτωση
Η σταδιακή τιτλοποίηση της δόσης και η κατάλληλη διατροφική καθοδήγηση μπορούν να βοηθήσουν στη διαχείριση αρκετών από αυτά τα συμπτώματα. Η αύξηση της δόσης δεν πρέπει να αποτελεί αυτοσκοπό. Η θεραπεία πρέπει να προσαρμόζεται στην αποτελεσματικότητα και την ανοχή του κάθε ασθενούς.
Q. Υπάρχουν σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες;
A. Όπως κάθε φαρμακευτική θεραπεία, έτσι και τα ενέσιμα φάρμακα της παχυσαρκίας μπορεί σπάνια να οδηγήσουν σε σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες:
- Σοβαρές γαστρεντερικές ανεπιθύμητες ενέργειες
- Χολολιθίαση
- Οξεία παγκρεατίτιδα
- Αφυδάτωση και ηλεκτρολυτικές διαταραχές
- Ελλείψεις βιταμινών
- Υπογλυκαιμία όταν συγχορηγούνται συγκεκριμένα αντιδιαβητικά φάρμακα
- Διαταραχές όρασης
- Συγκεκριμένες παθήσεις ή ιστορικό που αποτελούν αντένδειξη σύμφωνα με το χρησιμοποιούμενο σκεύασμα
Για αυτό η θεραπεία πρέπει να χορηγείται μετά από ιατρική αξιολόγηση, επί ενδείξεων και με κατάλληλη παρακολούθηση.
Q. Υπάρχει κίνδυνος για τον θυρεοειδή;
A. Οι επίσημες πληροφορίες ορισμένων φαρμάκων αυτής της κατηγορίας περιλαμβάνουν ειδική προειδοποίηση σχετικά με όγκους των C-κυττάρων του θυρεοειδούς που παρατηρήθηκαν σε πειραματόζωα.
Δεν έχει αποδειχθεί ότι το ίδιο εύρημα μεταφράζεται με τον ίδιο τρόπο στον άνθρωπο. Ωστόσο, συγκεκριμένα φάρμακα αντενδείκνυνται σε άτομα με ατομικό ή οικογενειακό ιστορικό μυελοειδούς καρκίνου του θυρεοειδούς ή συνδρόμου πολλαπλής ενδοκρινικής νεοπλασίας τύπου 2 (MEN-2).
Το ατομικό και οικογενειακό ιστορικό πρέπει επομένως να αξιολογείται πριν από την έναρξη της θεραπείας.
Q. Προκαλούν παγκρεατίτιδα;
A. Έχουν αναφερθεί περιστατικά οξείας παγκρεατίτιδας κατά τη χρήση φαρμάκων αυτής της κατηγορίας και η εμφάνιση επίμονου έντονου κοιλιακού άλγους απαιτεί άμεση ιατρική αξιολόγηση.
Το ιστορικό παγκρεατίτιδας, οι παράγοντες κινδύνου και η επιλογή θεραπείας πρέπει να αξιολογούνται εξατομικευμένα από τον θεράποντα ιατρό.
Q. Ποιες εξετάσεις μπορεί να χρειαστούν πριν ή κατά τη θεραπεία;
A. Δεν απαιτείται το ίδιο πακέτο εξετάσεων σε όλους. Η αξιολόγηση εξατομικεύεται με βάση το ιστορικό, τα συνοδά νοσήματα, τη φαρμακευτική αγωγή και το φάρμακο που εξετάζεται. Ανάλογα με την περίπτωση μπορεί να αξιολογηθούν:
- Γλυκόζη νηστείας και HbA1c
- Λιπιδαιμικό προφίλ
- Ηπατική λειτουργία
- Νεφρική λειτουργία
- Θυρεοειδική λειτουργία όπου υπάρχει ένδειξη
- Άλλα εργαστηριακά δεδομένα ανάλογα με το ιστορικό και την κλινική εικόνα
Παράλληλα πρέπει να αξιολογούνται τα φάρμακα που ήδη λαμβάνει ο ασθενής, καθώς η απώλεια βάρους και η βελτίωση μεταβολικών παραμέτρων μπορεί να δημιουργήσουν ανάγκη αναπροσαρμογής συγκεκριμένων θεραπειών.
Η θεματική θα συνεχιστεί με ένα ακόμη Qs & As.
Εδώ διαβάστε το προηγούμενο Qs & As.
—
Νικόλαος Θεοδωράκης, M.D., Ph.D.(c), dipABLM, SCOPE
Επιστημονικός Διευθυντής “Giatros Nutrition”
Διπλωματούχος του American Board of Lifestyle Medicine (ABLM)
Πιστοποιημένος στην Αντιμετώπιση της Παχυσαρκίας (SCOPE) | World Obesity Federation (WOF)
