Το καλοκαίρι οι κίνδυνοι που παραμονεύουν είναι πολλοί. Τσιμπήματα απο σφίγγες και μέλισσες, τσούχτρες και πολλά άλλα. Τι πρέπει λοιπόν να προσέχουμε; Τι πρέπει να έχουμε πάντα μαζί μας;
Τοξικές επιδράσεις στο δέρμα και όχι πραγματικές αλλεργικές αντιδράσεις προκαλεί στην πλειονότητα των περιπτώσεων η επαφή με τις μέδουσες, παρά τη γενικευμένη ανησυχία που επικρατεί κατά τους θερινούς μήνες.
Η συγκεκριμένη δερματική απόκριση οφείλεται σε τοξίνες και εκδηλώνεται τοπικά με έντονο αίσθημα καύσου, πόνο και ερυθρότητα.
Και ποια είναι τα βήματα για τις πρώτες βοήθειες στην ακτής;
- Ξέπλυμα της περιοχής με θαλασσινό νερό
- προσεκτική αφαίρεση των πλοκαμιών χωρίς γυμνά χέρια
- τοπική αγωγή, αν χρειαστεί
Αν όμως εμφανιστούν γενικευμένο εξάνθημα, δύσπνοια, ζάλη ή άλλα συστηματικά συμπτώματα, απαιτείται άμεση ιατρική βοήθεια, καθώς μπορεί να πρόκειται για αληθινή αλλεργική αντίδραση.
Η παγίδα της απότομης βουτιάς και η διάγνωση για τη θάλασσα
Ένα συχνό φαινόμενο της θερινής περιόδου είναι η εσφαλμένη απόδοση των δερματικών εξανθημάτων σε αλλεργία που σχετίζεται με τη σύνθεση του θαλασσινού νερού. Η ρίζα του προβλήματος βρίσκεται συχνά στην απότομη εναλλαγή της θερμοκρασίας του σώματος, μια κατάσταση γνωστή ως κνίδωση ψύχους.
Η συγκεκριμένη πάθηση ενέχει σοβαρότερους κινδύνους από μια απλή δερματοπάθεια, καθώς η απότομη είσοδος σε παγωμένα νερά μπορεί να πυροδοτήσει ακόμη και αναφυλακτικό σοκ, καθιστώντας αναγκαία την ιατρική εξέταση πριν από τις πρώτες εξορμήσεις στις παραλίες. Αντίθετα, η ηλιακή κνίδωση περιορίζεται αποκλειστικά στις ζώνες του δέρματος που έρχονται σε απευθείας επαφή με το φως του ήλιου και ελέγχεται αποτελεσματικά με φαρμακευτική αγωγή.
Παράλληλα, κατά τους θερινούς μήνες καταγράφεται αύξηση στις εξής κατηγορίες:
- Φωτοδερματίτιδες και φωτοαλλεργικά συμπτώματα που προκύπτουν από τον συνδυασμό της ηλιακής ακτινοβολίας με λήψη φαρμάκων, καλλυντικών, συμπληρωμάτων ή μη συμβατών αντηλιακών.
- Δερματίτιδες εξ επαφής που προκαλούνται από την τριβή με συγκεκριμένα φυτά ή τη χρήση εξειδικευμένων καλοκαιρινών προϊόντων περιποίησης.
Μέλισσες, σφήκες και ο διαχωρισμός λαγοκέφαλου – λεοντόψαρου
Ιδιαίτερη προσοχή απαιτείται στα τσιμπήματα από υμενόπτερα (μέλισσες και σφήκες). Αν και για τον γενικό πληθυσμό η αντίδραση περιορίζεται σε τοπικό πρήξιμο και κοκκίνισμα, η εμφάνιση συστηματικών ενδείξεων όπως η βραχνάδα, η αναπνευστική δυσχέρεια, η τάση για λιποθυμία ή η διάχυτη δερματική ερυθρότητα σε όλο το σώμα υποδηλώνει αναφυλαξία. Οι πολίτες με διαγνωσμένο ιστορικό οφείλουν να φέρουν πάντα μαζί τους σετ με αυτοενιέμενη αδρεναλίνη κατόπιν υπόδειξης του γιατρού τους.
Σχετικά με τα ξενικά είδη ψαριών που εντοπίζονται στις ελληνικές θάλασσες, ο λαγοκέφαλος δεν συνδέεται με αλλεργικές αντιδράσεις, αλλά η επικινδυνότητά του έγκειται στην πρόκληση βαριάς τοξικής δηλητηρίασης σε περίπτωση βρώσης. Όσον αφορά το λεοντόψαρο, το κεντρί του επιφέρει έντονο πόνο, ενώ οι περιπτώσεις αλλεργίας από αυτό είναι εξαιρετικά σπάνιες.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ:
Καλοκαιρινά σπορ: Τι πρέπει να προσέχουμε για να αποφύγουμε τους τραυματισμούς
