«Ναι» υπό προϋποθέσεις, σε μονομερή αναπροσαρμογή του ιδιωτικού ασφαλιστηρίου Υγείας, λέει το Συμβούλιο της Επικρατείας. Όπως αναφέρει, από τον συνδυασμό της νομοθεσίας περί προστασίας του καταναλωτή και της νομοθεσίας περί ιδιωτικής ασφάλισης συνάγεται ότι ρήτρα μονομερούς αναπροσαρμογής του ασφαλίστρου που εισάγεται σε σύμβαση ιδιωτικής ασφάλισης ως γενικός όρος συναλλαγών (ΓΟΣ) ικανοποιεί τις απαιτήσεις των αρχών της διαφάνειας, καλής πίστης και ισορροπίας:
α) εάν δικαιολογείται από σοβαρό λόγο ο οποίος εκτίθεται στη σύμβαση,
β) εάν παρατίθενται στη σύμβαση σαφή και κατανοητά κριτήρια, βάσει των οποίων ο μέσος ασφαλισμένος είναι σε θέση να κατανοήσει τον τρόπο με τον οποίο θα αναπροσαρμόζεται το ασφάλιστρο και να αξιολογήσει τις δυνητικά σημαντικές οικονομικές συνέπειες της αναπροσαρμογής στις συμβατικές του υποχρεώσεις, δηλαδή κριτήρια ειδικά, εύλογα και κατά το δυνατό ορισμένα, τα οποία εκτίθενται στη σύμβαση,
γ) εάν τίθεται στη διάθεση του ασφαλισμένου το απαραίτητο και, κατά περίπτωση, διαθέσιμο επίπεδο πληροφόρησης τόσο πριν από τη σύναψη της σύμβασης προκειμένου αυτός να προβεί σε ενημερωμένη απόφαση, όσο και κατά τη διάρκειά της ώστε να είναι σε θέση να ελέγχει εάν η αναπροσαρμογή είναι σύμφωνη και ανάλογη με τα κριτήρια που έχουν τεθεί και να μπορεί να ασκεί λυσιτελώς τα συμβατικά και εκ του νόμου δικαιώματά του.
Οι ανωτέρω προϋποθέσεις εξετάζονται εν όψει της φύσης των αγαθών και υπηρεσιών της συγκεκριμένης σύμβασης, λαμβανομένου υπόψη του συνόλου των ρητρών της, καθώς και των ειδικών συνθηκών κατά τη σύναψή της.
Οι συμβάσεις ασφάλισης υγείας που συνάπτονται ως συμπληρωματικές καλύψεις ασφαλιστικών συμβάσεων ζωής (όπως οι επίμαχες της δίκης), είναι ενοχικές συμβάσεις διαρκείας, όπου η παροχή του ασφαλιστή συνδέεται με γεγονότα μέλλοντα, η επέλευση ή ο χρόνος επέλευσης των οποίων είναι αβέβαιος κατά τον χρόνο σύναψης της σύμβασης, το δε κόστος του ασφαλίσματος επηρεάζεται από παράγοντες μεταβλητούς, μεταξύ των οποίων και το κόστος των υπηρεσιών υγείας, η διαμόρφωση του οποίου κείται εκτός της σφαίρας ευθύνης της ασφαλιστικής επιχείρησης.
Η ανάγκη αναπροσαρμογής των ασφαλίστρων προκειμένου να διατηρούνται «επαρκή» σε συνεχή βάση, αποτελεί νόμιμη υποχρέωση των ασφαλιστικών επιχειρήσεων, ελεγχόμενων κατά τούτο από την αρμόδια εποπτική αρχή. Ως εκ τούτου, συντρέχει στις συμβάσεις αυτές «σπουδαίος λόγος», που δικαιολογεί την εισαγωγή ΓΟΣ ο οποίος επιφυλάσσει στην ασφαλιστική επιχείρηση το δικαίωμα να προβαίνει μονομερώς στην αναπροσαρμογή του ασφαλίστρου.
Eναπόκειται σε κάθε ασφαλιστική επιχείρηση να διαμορφώσει τη ρήτρα αναπροσαρμογής σύμφωνα μεν με τις τεχνικοοικονομικές της ανάγκες, αλλά κατά τρόπο που να πληροί τις απαιτήσεις που απορρέουν από τις αρχές της διαφάνειας, ισορροπίας και καλής πίστης έναντι των ασφαλισμένων της, τηρουμένων των ανωτέρω προϋποθέσεων.
